می دانم
محبوب من
تابستان جهنمی است:
تهران!
با تو به برودت خواب های قطبی
فکر می کنم
و چیزی که در من سیراب می شود؛
عطشی که فرو می شیند!
محبوب من
کارون در رگ هایت جاری است
[شلو و شلوو]
و در این خشک سال
بهار دست هایت در من جوانه می کارد
سرد می شوم/ سبز می شوم
می میرم/ زنده می شوم!
|
