این دختر را دوست دارم و هنوز اما از نزدیک ندیده ام اش و البته خوب می دانم که خوب می فهمد و البته با دختران دوربرمان بسیار متفاوت است. خوب می فهمد آنقدر خوب که متفاوت از همه ما فکر می کند و انتقاد می کند و حرف می زند. در روزهایی که کسی نه می فهمد و نه شجاعت اظهار عقیده اش را دارد!
"آواز دلفین ها" با آن همه سر و صدا، اتفاق ساده ای نبود که نبوغی در عرصه ژورنالیسم را به ما نشان داد؛ تمثیلی زیبا و عینی از انچه در ایران می گذرد و خواهد گذشت و او خوب دید و به تصویر کشید و نوشت و گریاندمان همین طور دیگر نوشته هایش!
اینبار هم خوب نوشته از آزادی مطلق در ایران و اظهارات شگفت انگیز آقای رئیس جمهور در نیویورک: "اینجا ایران‎ ‎است و من یک روزنامه نگار زن ایرانی که رئیس‌جمهورش با علاقه شدید هرسال‎ ‎شال و کلاه می‌کند ‏تا یه نیویورک برود و فخر آزادی ما را به عالم بفروشد‎. ‎اینجا سرزمین من است جایی که رئیس‌جمهورم معتقد ‏است انتقاد از مسولین به‎ ‎صورت مطلق آزاد است." 

* این یادداشت را به پاس نوشته ها و جسارت و شجاعت مسیح به او تقدیم می کنم هر چند نوشته ای ابتر است.

تو ناز می کنی
من ناز می کشم
این منطق کیه
انگار پیش تو
فرقی نمی کنه
کی عاشق کیه 
 **
روح تو مریمه
چشم تو نرگسه
دست تو نسترن
روح تو، دست تو، چشم تو
عشق من؛گلخونه منه!
 ** 
وقتی که خاطره  
غمگینه تا هنوز
تو خونه منه 
یعنی که بار غم
بی تو شبانه روز
رو شونه منه 
**
غمبار عشق تو،
رودوش می کشم 
پا پس نمی کشم 
با این خیال پوچ
که چشم های تو
دیونه منه

* بی ربط ولی قابل توجه هادی:
این تابلو رنگ و روغن، ویرانگر، عصیان زا و روان پریش کننده است اگر عاشق زیبایی باشی.
این هم خود کندوی عسل!

**گفتنی است: تریبون پایگاه خبری دانشجویان دانشکده خبره و آن نوشته مربوط به دکتر رستمی، نوع جدید پاچه خواری بعد از گرفتن نمره است.

که زل می زنم به زیبایی ات؛
لبهایت اناری است ترکیده
[از شدت رسیدن!]
و چشم هایت
امتداد شبی ختم شده به ساحل دریا.
خیس کن هوا را با موهایت

هوا را،
وقتی تاب می خوری
و دامنت باد را می رقصاند.
نایست دختر
نایست:
ماه از چرخش بیفتد

دریا ما را می بلعد!

بسکه تن دختران زیبا را ندیده است

**

دریا را که دیدم
شعر از چشمم افتاد